پژوهشنامه قرآن و حديث تابستان 1386; 2(2):7-28.
 
 
بهشتي احمد (عارف)*
 
* دانشگاه تهران
 
 

اين نوشتار، نخست نگاهي گذرا دارد بر روش هاي كلامي اشعري، معتزلي و شيعي. آنگاه با توجه به اين كه ابن ميثم يكي از چهره هاي درخشان و ماندگار در حوزه كلام شيعي است، به بررسي روش كلامي او پرداخته و با مروري بر برخي از مهم ترين آثار و ارايه شواهد متعددي از آرا وي ثابت كرده است كه روش كلامي او عقلي است.
از ويژگي هاي اين نوشتار اين است كه علاوه بر تبيين روش كلامي ابن ميثم، خواننده را با مواردي كه وي در برابر فيلسوفان و متكلمان- به حكم عقلانيت روش- موضع گيري كرده، آشنا مي سازد و از اين رهگذر، معلوم مي دارد كه او همواره پيرو استدلال است و همين كه به دليلي عقل پسند دست يابد، از مخالفت با آرا ديگران باك ندارد. بديهي است كه اين نوشتار در پي نقد آرا وي نيست.

 
كليد واژه: روش، عقلي،‌ جدلي، نقلي، كلام، فلسفه، تاويل
 
 

 نسخه قابل چاپ