پژوهشنامه قرآن و حديث بهار و تابستان 1388; -(6):29-48.
 
 
رضايي اصفهاني محمدعلي*
 
* جامعه المصطفي العالميه
 
 

در اين مقاله شيوه مطالعات موضوعي قرآن كه تفسير موضوعي ناميده مي شود، بررسي مي شود و پيشينه آن در احاديث پيامبر (ص) و اهل بيت (ع) و بحارالانوار علامه مجلسي رديابي شده و سپس به سه قسم تقسيم شده است: اول، تفسير موضوعي درون قرآني (شيوه سنتي) و دوم، تفسير موضوعي تطبيقي (بين شيعه و سني و بين قرآن و كتب مقدس) و سوم، تفسير موضوعي ميان رشته اي كه در دهه هاي اخير بين قرآن و علوم روز در زمينه هايي چون سياسي، اقتصادي و تربيتي مورد توجه قرار گرفته است.
فرايند تفسير موضوعي و آسيب هاي آن همچون تقطيع آيات و غفلت از قرائن، و تحميل ديدگاه ها بر قرآن از ديگر موضوعات مورد بررسي در اين مقاله است.

 
كليد واژه: قرآن، تفسير موضوعي، روش تفسير
 
 

 نسخه قابل چاپ