پژوهشنامه قرآن و حديث بهار و تابستان 1390; -(8):121-148.
 
 
جاني پور محمد*
 
* دانشگاه امام صادق (عليه السلام)
 
 

اگرچه تاکنون در رابطه با ديدگاه هاي حضرت علي‏‏ (ع)‏‏ پيرامون سياست و مديريت سياسي بر اساس خطبه ها و نامه هاي ايشان در نهج البلاغه تحقيقات متعددي صورت گرفته است لکن تاکنون مطالعه موردي مشخصي در رابطه با نحوه مواجهه ايشان با معاويه و چگونگي مديريت اين روابط بر مبناي مکاتبات صورت گرفته در دوران حکومت کوتاه آن حضرت ‏‏(ع)‏‏ و به روش تحليل محتواي کيفي کلام صورت نگرفته است.
حضرت (ع) در مکاتبات متعدد خود با معاويه، پرده از حقايقي برمي دارند که در آن زمان بر اکثريت مردم آشکار نبوده است و در مواردي مشکلات اخلاقي و شخصيتي معاويه را به وي گوشزد کرده و در نهايت وي را مجبور به عذرخواهي و قبول مقبوليت و مشروعيت خود براي خلافت مسلمانان مي نمايند. رسيدن به اين مراحل در مواجهه با يک دشمن، به تدابير و سياستي نياز دارد که در اين مقاله تنها به بخش کوچکي از آن اشاره شده است.
در حقيقت در اين مقاله به دنبال اين هستيم که با بررسي و تحليل محتواي مضامين نامه هاي مبادله شده بين حضرت علي‏ (ع)‏ و معاويه در دوران حکومت ايشان و با استفاده از روش تحليل محتوا، به نگاهي جامع در مورد مباني فکري و عقيدتي حضرت علي ‏(ع)‏ در رابطه با مفهوم حقيقي سياست و نحوه مديريت سياسي آن حضرت دست پيدا کنيم.

 
كليد واژه: اميرالمومنين ‏(ع)‏، معاويه، سياست، مديريت سياسي، تحليل محتوا
 
 

 نسخه قابل چاپ