پژوهش هاي قرآن و حديث (مقالات بررسي ها) بهار و تابستان 1389; 43(1):165-184.
 
 
مصلايي پوريزدي عباس*
 
* دانشگاه امام صادق (ع)
 
 

بهاءالدين محمدبن‏ حسين عاملي معروف به شيخ بهايي (د1031ق)، دانشمند نامدار قرن دهم و يازدهم هجري و از مشاهير عصر صفوي، نويسنده اي پرکار بوده و با جامعيتي که در معقول و منقول داشته، نه تنها عصر خويش، بلکه آيندگان را تحت تاثير قرار داده است. تحليل و بررسي روش تفسيري شيخ بهايي، از مهمترين اهداف اين نوشتار است. شيخ بهايي، به شيوه عقلي و اجتهادي، بر پايه منابع و مصادر متعدد، به تفسير برخي از آيات قرآن کريم پرداخته است. بهره گيري از روش تفسيري قرآن به قرآن، استفاده از روايات و تقديم قول معصومان (عليهم السلام)، بيان دقايق و ظرايف آيات قرآن، دقت فراوان در تبيين مباحث، ارايه تقسيم بندي هاي مفيد از ويژگي هاي روش تفسيري شيخ بهايي است.

 
كليد واژه: شيخ بهايي، روش هاي تفسيري، تفسير قرآن، تفسير اجتهادي
 
 

 نسخه قابل چاپ