پاسخ به:مقالات هجوم خاموش

فرار از خانه از جمله رفتارهاي ناسازگارانه اي است که از کودکان و نوجوانان سر مي زند و با توجه به پيامدهاي سوء آن يکي از آسيبهاي اجتماعي و خانوادگي جامعه محسوب مي شود. آسيبي که مي تواند بهداشت رواني فرد و جامعه را تحت تاثير قرار دهد. و در اين ميان روند رو به افزايش آمار فرار دختران از خانه که به صورت روزافزون و جدي جامعه ما را تهديد مي کند نگراني هايي را به دنبال داشته است. پديده فرار بين دختران پديده اي معلولي چند عليتي است که ريشه آن را مي توان در فقر، طلاق، جدائيهاي عاطفي والدين، رفاه و آزادي بيش از حد، تعرض جنسي اطافيان، اعتياد، شکاف بين نسلها و اتلاف فرزندان و والدين جستجو کرد. در اين مقاله به بررسي رابطه ميان آموزش مهارت هاي اجتماعي در افزايش اعتماد به نفس و کاهش فرار از خانه دختران (18-12) ساله شهر اصفهان در سال 1389 پرداخته شده است. نتيجه اين شد که اثر متغير اعتماد به نفس در مهارت هاي اجتماعي موثر است يعني هرچه اعتماد به نفس بيشتر باشد مهارت هاي اجتماعي بيشتر است و در نتيجه ميزان فرار دختران کمتر مي باشد. و اينکه اعتماد به نفس دختران عادي بيشتر از اعتماد به نفس دختراني است که از منازل خود فرار مي کنند.