پاسخ به:مقالات روانشناسی

صرع از جمله بيماريهاي مزمني است که جنبه هاي مختلف سازگاري اجتماعي افراد مصروع را تحت تاثير قرار مي دهد. هدف از اين پژوهش سنجش سازگاري اجتماعي كودكان و نوجوانان مبتلا به صرع 18-12 ساله در شهر اصفهان بود.
روش پژوهش توصيفي و جامعه آماري کليه کودکان و نوجوانان مصروع مراجعه کننده به کلينک نور شهر اصفهان در سال 1384 را شامل بود. حجم نمونه 61 نفر بود که برابر با جامعه آماري است. ابزار گرد آوري داده ها در اين پژوهش دو پرسشنامه جمعيت شناختي و پرسشنامه شخصيتي کاليفرنيا (زير مقياس سازگاري اجتماعي) بود. داده هاي پژوهش از طريق روش آماريt تک متغيره تجزيه و تحليل شد.
يافته هاي پژوهش نشان داد که ميانگين نمره سازگاري اجتماعي كودكان و نوجوانان مصروع شركت كننده در پژوهش در مولفه نقشهاي اجتماعي (3.87) بزرگتر از سطح متوسط (3) بود، اما ميانگين نمره آنها در ديگر مولفه هاي سازگاري اجتماعي [مهارتهاي اجتماعي (2.55)، علايق ضداجتماعي (2.22)، روابط خانوادگي (2.89)، روابط اجتماعي (2.93)، روابط مدرسه اي (2.76)] کمتر از سطح متوسط (3) بود.
بر اساس يافته هاي به دست آمده مي توان اذعان داشت که کودکان و نوجوانان مصروع در رفتارهاي مربوط به نقشهاي اجتماعي و دوري از رفتارهاي ضداجتماعي سازگاري اجتماعي مناسبي دارند، ولي در رفتارهاي مرتبط با مهارتهاي اجتماعي، روابط خانوادگي و برقراري رابطه مناسب با ديگر اعضا خانواده، روابط مدرسه اي و روابط اجتماعي با مشکل مواجه شده و سازگاري خوبي ندارند.

 نسخه قابل چاپ