مطالعات روان شناختي تابستان 1389; 6(2):0-0.
 
 
ميكاييلي منيع فرزانه*
 
* گروه علوم تربيتي، دانشكده ادبيات و علوم انساني، دانشگاه اروميه
 
 

هدف اين پژوهش مطالعه رابطه سبک هاي هويت و سازگاري با دانشگاه و تعيين نقش تعهد به عنوان متغير ميانجي بين آن ها بود. براي رسيدن به اين مهم 332 نفر دانشجو (182 دختر و 150 پسر) از رشته هاي تحصيلي مختلف دانشگاه اروميه انتخاب و با استفاده از آزمون سبک هاي هويت(ISI-G6)  و پرسشنامه سازگاري دانشجويان با دانشگاه (SACQ) مطالعه شدند. به منظور تحليل نتايج از آزمون T گروه هاي مستقل و رگرسيون گام به گام استفاده شد. نتايج نشان داد سبک هاي هويت به شکل معناداري قادر است تمام مولفه هاي سازگاري با دانشگاه را پيش بيني و تبيين كند. متغير جنسيت با ورود به تحليل توانست ضريب تعيين را در پيش بيني مولفه هاي سازگاري تحصيلي، اجتماعي، شخصي، هيجاني و سازگاري کلي به شکل معناداري افزايش دهد و فقط در مولفه دلبستگي به دانشگاه جنسيت نقش ميانجي گرانه معناداري نداشت. تعهد هويتي براي همه مولفه ها و نمره کلي سازگاري نقش ميانجي معناداري داشت.

 
كليد واژه: سبک هاي هويت، سازگاري با دانشگاه، دانشجويان سال اول، تعهد هويت، جنسيت
 
 

 نسخه قابل چاپ