مجله علوم رفتاري پاييز 1387; 2(3):263-269.
 
 
حاج اميني زهرا*,اجلي امين,فتحي آشتياني علي,عبادي عباس,ديبايي مارال,دل خوش مرجان
 
* دانشگاه علوم پزشکي بقيه اله، دانشکده پرستاري
 
 

مقدمه: دوره نوجواني به عنوان دوره پر استرس در فرايند رشد شناخته مي شود. در طي اين دوره نوجوانان همزمان با تغييرات جسماني و شناختي، تغييرات عاطفي و هيجاني زيادي را تجربه مي كنند. بر اين اساس هدف اصلي اين مطالعه، بررسي تاثير آموزش مهارتهاي زندگي بر واكنشهاي هيجاني نوجوانان پسر مقطع راهنمايي درشهر تهران بود.
روش: در يك مطالعه شبه تجربي، ميزان واكنشهاي هيجاني كليه دانش آموزان مقطع راهنمايي دو مدرسه دولتي يكي از شهركهاي تهران (172=n) با استفاده از پرسش نامه DASS-21 اندازه گيري شد. دانش آموزاني كه واكنشهاي هيجاني آنها متوسط بود بطور تصادفي در دو گروه 30 نفره آزمون و شاهد جايگزين شدند و مهارتهاي زندگي طي 5 جلسه به گروه آزمون آموزش داده شد و پس از شش هفته از دو گروه پس آزمون بعمل آمد. سپس تجزيه تحليل اطلاعات با استفاده از آزمونهاي آماري يو من ويتني و كاي دو انجام گرفت.
يافته ها: نتايج بدست آمده نشان داد كه بين قبل و بعد از آموزش در بعد استرس، اضطراب و نمره كل واكنشهاي هيجاني تفاوت معني دار آماري وجود دارد ولي از نظر افسردگي اين اختلاف از نظر آماري معني دار نبود.
نتيجه گيري: در دوره نوجواني مي توان با استفاده از آموزش مهارتهاي زندگي ميزان استرس، اضطراب و بطور كلي واكنشهاي هيجاني نوجوانان را كاهش داد.
 
كليد واژه: نوجوان، استرس، اضطراب، افسردگي، مهارتهاي زندگي
 
 

 نسخه قابل چاپ