مجله علوم رفتاري بهار 1388; 3(1):15-18.
 
 
بيگدلي ايمان اله*,ناظمي هدي
 
* گروه روان شناسي باليني، دانشكده روان شناسي و علوم تربيتي، دانشگاه سمنان، سمنان، ايران
 
 

مقدمه: در دهه هاي گذشته شواهد به دست آمده در مورد مجموعه اختلالات اسكيزوفرني، نشان مي دهند كه اسكيزوفرني با نقايص قابل توجهي در عملكردهاي ادراكي و شناختي (به خصوص نقص هايي در دقت و حافظه عملكردي) همراه است. پژوهش حاضر با هدف بررسي عملكرد حافظه كوتاه مدت و ابعاد مختلف آن در بيماران اسكيزوفرن و مقايسه با افراد عادي انجام گرفت.
روش: افراد مورد مطالعه 30 بيمار مرد با تشخيص اسكيزوفرني بستري در بخش روانپزشكي شهرستان شاهرود بودند كه به شيوه در دسترس انتخاب شدند. عملكرد حافظه كوتاه مدت آنها با استفاده از مقياس تجديدنظر شده حافظه وكسلر (III-WMS) مورد ارزيابي قرار گرفت و با 30 مرد عادي كه به شيوه تصادفي انتخاب شده بودند، مقايسه شد.
يافته ها: تحليل واريانس چند متغيره با كنترل سن و تحصيلات نشان داد كه بين عملكرد حافظه كوتاه مدت بيماران اسكيزوفرن و افراد عادي در 4 خرده مقياس حافظه وكسلر از جمله جهت يابي، كنترل ذهني، تكرار ارقام و حافظه بينايي تفاوت هاي معني داري وجود دارد.
نتيجه گيري: بيماران اسكيزوفرن در حافظه و مفهوم سازي ضعيف تر از افراد عادي عمل مي كنند كه اين الگو با فرضيه آسيب در قشر پيشاني - گيجگاهي هماهنگي دارد. توان بخشي شناختي يكي از ضروريات مداخلات درمان هاي روان شناختي در بيماران اسكيزوفرن است.
 
كليد واژه: اسكيزوفرني، حافظه كوتاه مدت، حافظه عملكردي، عملکردهاي ادراکي و شناختي
 
 

 نسخه قابل چاپ