مجله علوم رفتاري زمستان 1388; 3(4):265-270.
 
 
خطيبي علي,دهقاني محسن*,پوراعتماد حميدرضا
 
* پژوهشكده خانواده، دانشگاه شهيد بهشتي، تهران، ايران
 
 

مقدمه: استفاده از آزمون هاي سايكوفيزيكي براي سنجش عملكرد ثانويه ذهني، از جمله توجه انتخابي در افراد سالم و بيمار تكنيكي پركاربرد در حوزه روان شناسي و به خصوص روان شناسي عصب شناختي به حساب مي آيد. آزمون «كاوش نقطه» يكي از آزمون هايي است كه براي سنجش توجه انتخابي در گستره اي از اختلالات افسردگي و اضطراب كاربرد فراواني دارد. مبناي اين آزمون، استفاده از واژه ها به عنوان محرك هاي روان شناختي است كه به دلايل زباني و فرهنگي محدوديت هايي ايجاد مي كند. در اين مطالعه، نسخه تغييريافته اي از اين روش با جايگزيني كلمات با چهره هاي هيجاني ابداع شد و روايي و اعتبار آن مورد بررسي قرار گرفت.
روش: نسخه تغييريافته آزمون كاوش نقطه در گروه نمونه اي شامل 40 آزمودني سالم و بزرگسال مورد ارزيابي قرار گرفت.
يافته ها: نتايج به دست آمده نشان دهنده اعتبار بالاي محرك هاي تصويري مورد استفاده در اين آزمون و همچنين اعتبار پاسخ آزمودني ها در برابر عكس ها بود. به علاوه، نمرات به دست آمده در مورد توجه، ارتباط معني داري با سطح سواد و جنسيت آزمودني ها نداشت كه نشان دهنده توان اين آزمون در سنجش توجه انتخابي، مستقل از متغيرهاي جمعيت شناختي بود.
نتيجه گيري: آزمون به كار گرفته شده در اين پژوهش اعتبار قابل قبولي براي پژوهش هاي بين فرهنگي دارد و استفاده از آن به ساير پژوهشگران توصيه مي شود.
 
كليد واژه: توجه انتخابي، آزمون کاوش نقطه، اضطراب، سايکوفيزيک
 
 

 نسخه قابل چاپ