| مجله علوم رفتاري بهار 1389; 4(1):65-68. |
| |
|
| |
| جزء مطلبي دل آرام,حبيبي مهدي*,فتحي آشتياني علي |
| |
| * مركز تحقيقات علوم رفتاري، دانشگاه علوم پزشكي بقيه اله (عج)، تهران، ايران |
| |
|
مقدمه: در طول تاريخ همواره نوعي تعامل بين تغييرات نگرشي خانواده، جامعه و خرده نظام هاي مربوط به آن وجود داشته است. نگرش نسل هاي مختلف به مقوله هاي مهم مربوط به خانواده، ملاکي براي بررسي تغييرات و تفاوت نسلي در نظر گرفته مي شود. بر اين اساس مطالعه حاضر با هدف مقايسه نظام ارزشي دو نسل انجام گرفت.
روش: پژوهش حاضر توصيفي از نوع پس رويدادي است. نمونه مطالعه 200 نفر شامل 50 پدر، 50 مادر، 50 دختر و 50 پسر پايه سوم متوسطه مي بودند. ابزار مورد پرسش نامه نظام ارزشي بود. داده هاي به دست آمده با استفاده از آزمون t مورد تجربه و تحليل قرار گرفت.
يافته ها: نتايج به دست آمده از مقايسه ترجيح نظام ارزشي والدين و فرزندان بيانگر تفاوت معني دار (p<0.05) بين والدين و فرزندان از نظر ارزش فردي بود. نتايج به دست آمده از مقايسه شدت جهت گيري ارزشي والدين و فرزندان بيانگر تفاوت معني دار (p<0.05) بين والدين و فرزندان از نظر ارزش خانوادگي، اقتصادي، سياسي، اجتماعي، هنري و ديني بود.
نتيجه گيري: عدم وجود تفاوت معني دار از نظر اغلب مقوله هاي نظام ارزشي بين والدين و فرزندان بيانگر همساني نظام ارزشي بين دو نسل است. همچنين، بالاتر بودن شدت جهت گيري ارزشي والدين نسبت به فرزندان بيانگر ريشه دارتر بودن نظام ارزش ها در آنها و پايبندتر بودن والدين به ارزش ها است.
|
| |
| كليد واژه: نظام ارزشي، نسل، والدين، فرزندان |
| |
| |
|
نسخه قابل چاپ
|