مجله علوم رفتاري بهار 1389; 4(1):29-34.
 
 
آقايوسفي عليرضا*
 
* دانشگاه پيام نور، قم، ايران
 
 

مقدمه: اين مطالعه هدف بررسي رابطه اختلال تنيدگي پس آسيبي و شيوه هاي مقابله اي با نشانه هاي جسماني و روان شناختي تنيدگي مزمن انجام شد.
روش: 452 جانباز با شدت آسيب 25 تا 70 درصد (مطابق استاندارد سازمان بنياد شهيد و امور ايثارگران که در پرونده افراد ثبت شده بود) به روش نمونه گيري تصادفي طبقه اي نظام دار (بر اساس شدت آسيب) از ميان جامعه جانبازان شهر قم انتخاب شدند. ابزار مطالعه پرسش نامه شيوه هاي مقابله اي شيير و کارور (شکل کوتاه)، مقياس نشانه هاي پس آسيبي و چک ليست نشانه هاي تنيدگي مزمن بودند.
يافته ها: اختلال تنيدگي پس آسيبي، شيوه هاي نارسا و هيجان مدار مقابله و سکونت در منطقه 1 شهر قم، با نشانه هاي تنيدگي مزمن رابطه داشتند و آن را پيش بيني کردند.
نتيجه گيري: مقابله درمانگري و درمان دارويي همزمان مي توانند به جانبازان براي دست يابي به سلامت رواني و جسماني کمک کنند.
 
كليد واژه: جانباز، اختلال تنيدگي پس آسيبي، مقابله، نشانه هاي تنيدگي
 
 

 نسخه قابل چاپ