| مجله علوم رفتاري تابستان 1389; 4(2):103-108. |
| |
|
| |
| نيكنام ماندانا*,حسينيان سيمين,يزدي سيده منوره |
| |
| * گروه مشاوره، دانشكده علوم تربيتي و روان شناسي، دانشگاه الزهرا (س)، تهران، ايران |
| |
|
مقدمه: شناخت باورهاي مثبت و منفي كمال گرايي و رابطه آنها با مولفه هاي رواني و شخصيتي اهميت زيادي دارد. هدف پژوهش حاضر، بررسي رابطه باورهاي كمال گرايانه و رفتارهاي خودناتوان ساز بود.
روش: در اين پژوهش توصيفي از نوع همبستگي، 360 دانشجوي سال سوم كارشناسي دانشگاه هاي تهران (170 پسر و 190 دختر) بر اساس نمونه گيري خوشه اي انتخاب و با تكميل مقياس كمال گرايي فراست و مقياس خودناتوان سازي در اين پژوهش شركت كردند. داده هاي پژوهش توسط روش هاي آماري همبستگي و تحليل رگرسيون مورد بررسي قرار گرفت.
يافته ها: بين كمال گرايي مثبت و منفي با خودناتوان سازي به ترتيب همبستگي منفي و مثبت معني دار وجود داشت. همچنين، كمال گرايي مثبت و منفي هر دو توانستند تغييرات مربوط به خودناتوان سازي را به صورت معني دار پيش بيني كنند (P<0.001).
نتيجه گيري: در حضور متغير كمال گرايي مثبت احتمال افزايش رفتارهاي خودناتوان ساز كمتر و در حضور متغير كمال گرايي منفي احتمال وجود رفتارهاي خود ناتوان ساز بيشتر است.
|
| |
| كليد واژه: باورهاي كمال گرايانه، رفتارهاي خودناتوان ساز، دانشجويان |
| |
| |
|
نسخه قابل چاپ
|