مجله علوم رفتاري زمستان 1389; 4(4 (مسلسل 14)):285-289.
 
 
قلي زاده زليخا*,باباپورخيرالدين جليل,رستمي رضا,بيرامي منصور,پورشريفي حميد
 
* گروه روانشناسي، دانشکده علوم انساني، دانشگاه کردستان، سنندج، ايران
 
 

مقدمه: هدف اصلي پژوهش حاضر بررسي تاثير آموزش نوروفيدبک بر حافظه بينايي بود.
روش: اين مطالعه به صورت آزمايشي انجام شد. 30 دانشجو در دو گروه آزمايش و پلاسيبو مورد بررسي قرار گرفتند. دانشجويان هر دو گروه (آزمايشي و پلاسيبو) در دو مرحله پيش و پس از آموزش با پرسشنامه خرده آزمون حافظه بينايي و کسلر مورد ارزيابي و مقايسه قرار گرفتند. داده ها با استفاده از تحليل کوواريانس تجزيه و تحليل شد.
يافته ها: نتايج بيانگر اين بود که بعد از 20 جلسه آموزش نوروفيدبک، در گروه آزمايش بهبود چشمگيري در حافظه بينايي ديده شد. دو گروه تفاوت معني داري از نظر حافظه بينايي داشتند.
نتيجه گيري: نوروفيدبک شرطي سازي کنشگر امواج مغزي است که از طريق آن افراد ياد مي گيرند به صورت ارادي امواج مغزي خود را کنترل کنند و از طريق آن عملکرد خود از جمله حافظه را افزايش دهند.
 
كليد واژه: نوروفيدبک، بيوفيدبک الکتروانسفالوگرافي، حافظه بينايي
 
 

 نسخه قابل چاپ