مجله علوم رفتاري بهار 1390; 5(1 (مسلسل 15)):75-82.
 
 
نعامي عبدالزهرا*
 
* گروه روان شناسي، دانشكده روان شناسي و علوم تربيتي، دانشگاه شهيد چمران، اهواز، ايران
 
 

مقدمه: در اين پژوهش رابطه استعداد خستگي شغلي به عنوان متغير پيش بين با عاطفه مربوط به شغل، نارسايي شناختي و قيود سازماني به عنوان متغيرهاي ملاک مورد بررسي قرار گرفت.
روش: آزمودني هاي اين تحقيق 400 نفر از کارکنان يک سازمان صنعتي بود که با روش نمونه گيري تصادفي طبقه اي انتخاب گرديدند و سپس ابزارهاي پژوهش (پرسشنامه استعداد خستگي شغلي، پرسشنامه نارسايي شناختي در محل کار، پرسشنامه قيود سازماني و پرسشنامه سلامت عاطفي مربوط به شغل) را تکميل نموده اند. داده ها با روش ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.
يافته ها: نتايج نشان داد که روابط مثبت و معناداري بين استعداد خستگي شغلي و حيطه هاي آن با متغيرهاي ملاک وجود دارد. بعلاوه ادراک زمان و بي قراري از ابعاد خستگي شغلي بيشترين نقش را در پيش بيني واريانس متغيرهاي ملاک داشته اند.
نتيجه گيري: استعداد خستگي شغلي مي تواند ادراک کارکنان را از وجود قيود سازماني و عاطفه منفي نسبت به شغل تحت تاثير قرار دهد. علاوه بر آن استعداد خستگي شغلي مي تواند در افزايش نارسايي شناختي نقش موثري ايفا کند.
 
كليد واژه: استعداد خستگي شغلي، عاطفه مربوط به شغل، نارسايي شناختي، قيود سازماني
 
 

 نسخه قابل چاپ