مجله روانشناسي پاییز 1381; 6(3 (پیاپی 23)):255-275.
 
 
ملازاده جواد,منصور محمود,اژه اي جواد,كيامنش عليرضا
 
 
 

به منظور بررسي رابطه سبکهاي روياروگري با سازگاري زناشويي در فرزندان شاهد متاهل و همسران ايشان 211 نفر از فرزندان شاهد متاهل و 211 نفر همسرانشان (در مجموع 422 نفر) که در تهران ساکن بودند، به طور تصادفي انتخاب گرديده، با استفاده از پرسشنامه سبکهاي روياروگري کارور و همکاران (1989) و مقياس سازگاري دو نفره (زناشويي) اسپانير (1976) در طرح مطالعه مقطعي مورد ارزيابي قرار گرفتند. براي بررسي داده ها از روش ضريب همبستگي پيرسن، تحليل رگرسيون خطي دو متغيره و چند متغيره استفاده شد. نتايج حاصل از تحليل يافته ها نشان داد که بين سبکهاي روياروگري با سازگاري زناشويي رابطه وجود دارد و بر اساس نتايج رگرسيون چند متغيره به شيوه گام به گام مي توان سبکهاي روياروگري را به عنوان متغير پيش بين براي سازگاري زناشويي در سطح زن و مرد تلقي نمود.
 
كليد واژه: سبكهاي روياروگري، سازگاري زناشويي، خانواده هاي شاهد
 
 

 نسخه قابل چاپ