مجله روانشناسي تابستان 1383; 8(2 (پياپي 30)):114-127.
 
 
حميدي فريده,افروز غلامعلي,رسول زاده طباطبايي سيدكاظم,كيامنش عليرضا
 
 
 پژوهش حاضر در مرحله اول به بررسي ساخت خانواده دختران فراري و نيز چگونگي عملکرد آنها در سه سازه "نقش هاي خانوادگي"، "حل مشکل" و "ابراز عواطف" مي پردازد. بدين منظور 50 نفر از دختران فراري در مجتمع قضايي ارشاد، مداخله در بحران بهزيستي، خانه ريحانه، کانون اصلاح و تربيت و آموزش و پرورش منطقه يک شهر تهران انتخاب شدند. در مرحله دوم جهت کاربرد مداخلات درماني (خانواده درماني سيستمي و روان درمانگري حمايتي) پانزده نفر از آنان که بر اساس نمره کل مقياس سنجش خانواده مک مستر که داراي هنجار ايراني است، داراي ساخت خانوادگي ناکار آمد بودند، به همراه خانواده هاي خود در ده جلسه درماني شرکت کردند. نتايج براساس آزمون هاي آماري Z براي مقايسه نسبت ها و مقايسه ميانگين هاي همبسته (پيش آزمون، پس آزمون ها) مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته ها نشان مي دهد که: ساخت خانواده دختران فراري ناکار آمد است. دختران فراري و خانواده هايشان در سازه هاي "نقش هاي خانوادگي"، "حل مشکل"، "ابراز عواطف" عملکردي پائين تر از هنجار جامعه دارند. کاربرد خانواده درماني سيستمي به همراه درمانگري حمايتي منجر به بهبود ساخت خانواده دختران فراري و عملکرد آنان مي گردد.
 
كليد واژه: ساخت خانواده، دختران فراري، خانواده درماني، درمانگري حمايتي
 
 

 نسخه قابل چاپ