مجله روانشناسي زمستان1383; 8(4 (پیاپی 32)):322-336.
 
 
محمدي نوراله*
 
* دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه شیراز
 
 

هدف از اين مطالعه، بررسي رابطه «سبک هاي حل مسئله» سازنده و غيرسازنده با «سلامت عمومي» بوده است. به همين منظور، يک گروه نمونه 113 نفري از دانشجويان دختر دانشکده هاي مختلف دانشگاه شيراز؛ شامل، علوم تربيتي و روانشناسي، علوم انساني و علوم، به صورت تصادفي انتخاب شدند. تمام آزمودني ها به «سياهه سبک هاي حل مسئله» و «پرسشنامه سلامت عمومي» پاسخ دادند. در اين تحقيق، از روش آماري تحليل رگرسيون چندگانه، به منظور تحليل داده ها استفاده شد که نتايج زير را در پي داشت: 1. از بين سبک هاي حل مسئله، درماندگي، خلاقيت و مهارگري، به ترتيب بهترين پيش بيني کننده نارساکنش وري اجتماعي به حساب آمده اند. 2. سبک هاي حل مسئله درماندگي و خلاقيت، مهمترين پيش بيني کننده افسردگي هستند. 3. مهارگري در حل مسئله، پيش بيني کننده اضطراب و نشانه هاي جسماني بوده است. 4. درماندگي، اعتماد در حل مسئله و خلاقيت، سلامت عمومي را تبيين مي کنند. در مجموع نتايج اين تحقيق، نشان داده اند که سبک هاي حل مسئله نقش مهمي در تامين تندرستي و رواندرستي رواني ايفا مي کنند.

 
كليد واژه: سبك هاي حل مسئله، سلامت عمومي، رواندرستي، تندرستي
 
 

 نسخه قابل چاپ