روش شناسي علوم انساني (حوزه و دانشگاه) بهار 1386; 13(50):125-156.
 
 
خنيفر حسين*
 
* دانشگاه تهران ، پرديس قم
 
 پژوهش، فعاليتي نظام‌ دار و علمي پيرامون يک موضوع همراه با بررسي جوانب مختلف آن است. بنا به تعريف ديگر، پژوهش، فرايند توليد دانش است. پژوهش ‌گر با ابزارها و روش‌ هاي گوناگون اطلاعات را فراهم و سپس آنها را پردازش و تحليل مي ‌کند. يکي از موانع اساسي موفقيت پژوهش ‌گر به‌ خصوص در زمان انتخاب بحث و تقديم طرح ‌هاي پژوهشي، ناکامي در گزينش اطلاعات و فقدان آگاهي لازم نسبت به شيوه ‌هاي روشمند تحقيق است. امروزه سطح برخي از گزارش‌ هاي پژوهشي به‌ خصوص در دوره ‌هاي کارشناسي ارشد و دکتري در دنيا و حتي کشور ما به اندازه ‌اي بالا و مهم است که بعد از دفاع، تبديل به يک اثر علمي شده و يک کتاب و چند مقاله از آن استخراج مي‌ شود. بنابراين، بازنگري و بازكاوي برخي چالش ‌ها و ارايه برخي راهکارها براي پژوهش‌ هاي مختلف در رشته‌ ها و گرايش‌ هاي علوم انساني مي‌ تواند سودمند باشد که در اين مقاله با توجه به تجربه تدريس در اين ماده درسي و رشته‌ هاي مختلف علوم انساني، احساس مي‌ شود، مدخلي بر اين مهم ارايه شده است.
 
كليد واژه: پژوهش، روش تحقيق در علوم انساني، علم، تئوري، مساله تحقيق، رساله
 
 

 نسخه قابل چاپ