روانشناسي و علوم تربيتي پاييز و زمستان 1382; 33(2):155-175.
 
 
عابديني ياسمين*
 
* دانشگاه تهران
 
 با هدف بررسي رابطه بين كيفيت دوستي و راه هاي مقابله با تنيدگي، تعداد 328 دانش آموز دختر پايه سوم راهنمايي با استفاده از روش نمونه گيري تصادفي مرحله اي، از مناطق جغرافيايي جنوب، مركز، و شمال شهر تهران انتخاب شدند. تحليل يافته ها با استفاده از روش تحليل عاملي و ضريب همبستگي چند متغيري پيرسون انجام گرفت. نتايج نشان دهنده وجود رابطه مثبت و معناداري ميان مجاورت فيزيكي با مقابله اجتنابي؛خود فاش سازي با مقابله هيجان مدار؛ رضايتمندي با مقابله مسئله مدار، و صميميت با مقابله اجتنابي بود. همچنين در آزمودني هايي كه داراي جايگاه اجتماعي - اقتصادي پايين و متوسط بودند رابطه معناداري بين مجاورت فيزيكي و مقابله اجتنابي؛ خود فاش سازي و مقابله هيجان مدار؛ رضايتمندي و صميميت با مقابله مسئله مدار مشاهده شد در حاليكه در آزمودني هايي كه داراي جايگاه اجتماعي - اقتصادي بالا بودند هيچ گونه رابطه معناداري ميان عامل هاي كيفيت دوستي و راه هاي مقابله با تنيدگي مشاهده نگرديد. عامل اعتماد در دوستي در هيچ يك از سه گروه فوق رابطه معناداري با راه هاي مقابله با تنيدگي نداشته است.
 
كليد واژه: نوجوان ، كيفيت دوستي ، جايگاه اجتماعي - اقتصادي ، مقابل با تنيدگي ، تنيدگي
 
 

 نسخه قابل چاپ