| روانشناسي نظامي تابستان 1389; 1(2):41-50. |
| |
|
| |
| حبي محمدباقر*,فقيري مژگان,موسوي سيداسماعيل,سليقه دار آمنه,ايماني هادي,اسلامي رضا |
| |
| * دانشگاه جامع امام حسين (ع) |
| |
|
مقدمه: برنامه ريزي موثر در گرو نيازسنجي و تعيين اولويت هاست. در اين راستا، طرح پژوهشي فوق با دو سوال زير به اجرا گذارده شده است، نيازهاي تربيتي و آموزشي بسيج کدامند؟ اين نيازها داراي چه اولويت هايي هستند؟
روش: روش تحقيق توصيفي تحليلي است که از فنون ترکيبي در نياز سنجي بهره گرفته است. پرسش نامه محقق ساخته است. نمونه گيري به صورت خوشه اي و تعداد نمونه 3500 نفر از اعضا بسيج بوده است. روايي پرسش نامه از نوع روايي محتوايي و تعيين اعتبار آن از طريق محاسبه آلفاي کرنباخ برابر /.94 براي کل پرسش نامه محاسبه شده است. اطلاعات جمع آوري شده با استفاده از آزمون هاي آماري همچون فريدمن، ضريب همبستگي و مربع کاي و تجزيه و تحليل شده است.
نتايج: مهم ترين نيازهاي تربيتي و آموزشي بسيج به ترتيب اولويت عبارتند از: 1) اعتقادي- فرهنگي، 2) دفاعي- امنيتي، 3) روانشناختي، 4) علمي، 5) بصيرت سياسي، 6) اجتماعي، 7) سازماني و مديريتي.
بحث: از يافته هاي فوق مي توان نتيجه گيري کرد که مديران در حوزه برنامه ريزي هاي آموزشي و تربيتي با اولويت دادن به نياز هاي تربيتي بر امر انتقال مفاهيم و دانش بر فراگيران و ايجاد مهارت هاي رفتاري تاکيد کرده و از ميان نيازهاي متنوع تربيتي و آموزشي، نيازهاي اعتقادي و فرهنگي در اولويت نخست قرار دارند.
|
| |
| كليد واژه: بسيج، نيازسنجي، نيازهاي آموزشي، نيازهاي تربيتي |
| |
| |
|
نسخه قابل چاپ
|