| روانشناسي نظامي زمستان 1389; 1(4):25-40. |
| |
|
| |
| كرمي نيا رضا*,سليمي سيدحسين,محمدزاده يداله |
| |
| * دانشگاه علوم پزشكي بقيه اله (عج)، دانشكده پزشكي، گروه روانشناسي باليني |
| |
|
مقدمه: عمليات راپل به دليل حساسيت و كاربردهاي رزمي نيازمند جرات، جسارت و اعتماد به نفس است و اضطراب از ميزان تمركز، توجه، تفكر، تسلط و تصميم گيري افراد مي كاهد. از اين رو هدف پژوهش حاضر بررسي تاثير روش شناخت درماني بر كاهش اضطراب حين عمليات راپل است.
روش: تحقيق به شيوه آزمايشي انجام شد. بدين منظور تعداد 39 نفر كه در پيش آزمون اضطراب بالا داشتند، انتخاب شدند و به صورت تصادفي در دو گروه قرار گرفتند. گروه آزمايشي 6 جلسه تحت آموزش شناخت درماني قرار گرفتند. براي تعيين رگه اضطراب، از SCAT، براي تعيين حالت اضطراب، ازCSAI-2 ، استفاده شد.
نتايج: تفاوت ميانگين هاي مربوط به متغير پيش آزمون و پس آزمون در رگه اضطراب و حالت اضطراب معنادار است. اختلاف بين گروه آزمايشي و گواه در رگه اضطراب و حالت اضطراب معنادار است. همچنين نتايج سنجش اثرات درون گروهي نشان داد كه تفاوت ميانگين هاي مربوط به متغير پيش آزمون و پس آزمون در اضطراب حالتي شناختي و بدني و اعتماد به نفس معنادار است. اختلاف بين گروه آزمايشي و گواه در اضطراب حالتي شناختي و بدني و اعتماد به نفس معنادار بود.
بحث: آموزش شناخت درماني تاثير مثبتي در كاهش رگه اضطراب، حالت اضطراب، اضطراب حالتي شناختي و اضطراب بدني و افزايش اعتماد به نفس حالتي حين عمليات راپل گروه آزمايشي داشته است.
|
| |
| كليد واژه: اضطراب، شناخت درماني، عمليات راپل، پرسشنامه SCAT، پرسشنامه CSAI-2 |
| |
| |
|
نسخه قابل چاپ
|