روانشناسي تحولي (روانشناسان ايراني) زمستان 1385; 3(10):123-135.
 
 
حسين چاري مسعود*,دلاورپور محمدآقا
 
* دانشگاه شيراز
 
 

پژوهش حاضر با هدف بررسي رابطه بين کمرويي و مهارتهاي ارتباطي، مقايسه اين دو سازه در دو جنس و مقايسه سطح مهارتهاي ارتباطي افراد کمرو و عادي شکل گرفت. 115 دختر و 69 پسر از دانشجويان دانشگاه شيراز به سوالهاي آزمون تجديدنظر شده مهارتهاي ارتباطي (کوئين دام، 2004) و مقياس کمرويي (چيک و باس، 1981) پاسخ دادند. يافته ها يک همبستگي منفي معنادار بين مهارتهاي ارتباطي و کمرويي نشان دادند (0.0001 P< و 0.35- = r). تفاوت بين دو جنس در مقياس کمرويي معنادار بود (<0.02 P و 2.3- = t)، بدين معنا که دختران کمروتر از پسران بودند، اما در مهارتهاي ارتباطي معنادار نبود. مقايسه تفاوتهاي مهارتهاي ارتباطي در گروه کمرو و عادي نيز معنادار بود ( t=4.25،p<0.0001).

 
كليد واژه: کمرويي، مهارتهاي ارتباطي، دانشجويان
 
 

 نسخه قابل چاپ