روانشناسي تحولي (روانشناسان ايراني) پاييز 1386; 4(13):69-79.
 
 
موسوي اشرف السادات,قرباني نيما*
 
* دانشگاه تهران
 
 

هدف اين پژوهش بررسي روايي تفكيكي نسخه فارسي فهرست نشانه مرضي هاپكينز (دروگاتيس و ديگران، 1974) بر اساس تفاوت نمره هاي گروههاي باليني و بهنجار ايراني بود. بدين منظور 429 فرد بهنجار، 131 بيمار اتوايميون، و 111 بيمار جسمي عمومي به فهرست نشانه مرضي هاپكينز پاسخ دادند. همبستگي مثبت و معنادار بين زير مقايسها (بدني سازي، اضطراب، افسردگي، حساسيت بين شخصي و وسواس بي اختياري) بيانگر روايي دروني مقياس بود. بالا بودن نمره هاي دو گروه جسمي عمومي و اتوايميون نسبت به گروه بهنجار نشان دهنده روايي تفكيكي مقياس و مناس بودن آن براي پژوهشهايي است كه درصدد شناسايي نشانه هاي آسيب شناسي رواني در جمعيتهاي باليني و بهنجار فارسي زبان هستند.
 
كليد واژه: نشانه مرضي هاپكينز، روايي تفكيكي، اتوايميون
 
 

 نسخه قابل چاپ