روانشناسي تحولي (روانشناسان ايراني) بهار 1387; 4(15):245-252.
 
 
زاده محمدي علي*,عابدي عليرضا,خان جاني مهدي
 
* پ‍‍ژوهشكده خانواده، دانشگاه شهيد بهشتي
 
 

در ايـن پژوهش 20 نوجـوان پسر (14 تا 16 سـاله) از يك مركز شبانه روزي پسران بي سرپرست و بد سرپرست انتخاب و به طور تصادفي و مساوي به دو گروه آزمايشي و كنترل تقسيم شدند. گروه آزمايشي به مدت 12 هفته در جلسه هاي دو ساعته هنر روان درمانگري شركت كردند. گروه كنـترل مداخلـه اي دريافـت نكرد. حرمـت خود و خودكـارآمدي آزمودنيها، در آغاز و پايان 12 جلسه با استفاده از مقياس حرمت خود روزنبرگ (1979) و فهرست خودكارآمدي شرر و ديگران (1982) اندازه گيري شدند. يافته ها نشان دادند كه حرمت خود و خودكارآمدي گروه آزمايشي افزايش يافته بود (P<0.05). به نظر مي رسد تمرينهاي شناختي ـ رفتاري هنر روان درمانگري مي تواند خودكارآمدي و حرمت خود را در نوجوانان با تقويت اعتماد به توانايي ابراز خود و مثبت انديشي افزايش دهد.
 
كليد واژه: حرمت خود، خود کارآمدي، هنر روان درمانگري، روي آورد شناختي ـ رفتاري، نوجوانان بي سرپرست و بدسرپرست
 
 

 نسخه قابل چاپ