روانشناسي تحولي (روانشناسان ايراني) پاييز 1389; 7(25):75-83.
 
 
بيطرف شبنم*,شعيري محمدرضا,حكيم جوادي منصور
 
 
 

اين پژوهش به بررسي نقش کمال گرايي و سبکهاي والدگري در تبيين هراس اجتماعي دانشجويان پرداخت. نمونه اي از 396 دانشجو (215 دختر و 181 پسر) از دانشگاه گيلان به پرسشنامه سبکهاي والدگري بامريند (1973)، مقياس كمال گرايي چند بعدي فراست (فراست، مارتن، لاهارت و روزنبلات، 1990) و فهرست هراس اجتماعي (کانر و ديگران، 2000) پاسخ دادند. يافته ها بر اساس همبستگي نشان دادند که هراس اجتماعي با سبک والدگري مستبدانه و با دو بعد از کمال گرايي شامل نگراني درباره اشتباهها و شک درباره اعمال، همبستگي مثبت دارد، در حالي که با سبک والدگري مقتدرانه و بعد انتظارهاي والديني (از ابعاد كامل گرايي) همبستگي منفي معنادار نشان مي دهد. نتايج بر اساس تعامل بين پيامدهاي تربيتي والدگري و ويژگيهاي شخصيتي والدين بر سلامت رواني کودکان تفسير شدند.
 
كليد واژه: شيوه هاي والدگري، کمال گرايي، هراس اجتماعي
 
 

 نسخه قابل چاپ