روان شناسي كاربردي زمستان 1388; 3(4 (پياپي 12)):62-72.
 
 
درتاج فريبرز,مصائبي اسداله,اسدزاده حسن
 
 
 

 هدف: اين پژوهش تعيين درجه تاثير آموزش مهارت هاي کنترل خشم بر پرخاشگري و سازگاري اجتماعي دانش آموزان پسر 15 12 ساله در سال تحصيلي 88 87 است.
روش: مطالعه نيمهتجربي با طرح پيشآزمون و پسآزمون بود. 34 نفر از دانش آموزان در دسترس که نمره آنها در آزمون پرخاشگري (آيزنگ، 1975) بيشتر از ديگران و هم چنين پرخاشگري آنها مورد تاييد مشاور و مدير مدرسه بود، انتخاب و بهطور تصادفي به دو گروه گواه و آزمايش تقسيم شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه پرخاشگري آيزنگ و آزمون شخصيتي کاليفرنيا (1939) بود. مهارتهاي کنترل خشم در هشت جلسه يک و نيم ساعته هفتهاي دو بار به گروه آزمايش آموزش داده شد، ولي گروه گواه مداخله اي دريافت نکرد.
يافته ها: نشان دادند پرخاشگري گروه آزمايش در مقايسه با گروه گواه کاهش و سازگاري اجتماعي آن ها افزايش يافته است.
نتيجه گيري: مي توان آموزش مهارت هاي کنترل خشم را به عنوان روش موثري براي کاهش پرخاشگري و بالا رفتن سازگاري اجتماعي در نظر گرفت.
 
كليد واژه: پرخاشگري، دانش آموزان پسر، سازگاري اجتماعي، مديريت خشم
 
 

 نسخه قابل چاپ