روان شناسي تربيتي (روانشناسي و علوم تربيتي) بهار 1386; 2(7):73-91.
 
 
ميرسميعي مرضيه,ابراهيمي قوام صغري
 
 
 

هدف: اين پژوهش با هدف بررسي رابطه بين خودکارآمدي، حمايت اجتماعي و اضطراب امتحان با سلامت روان در دانشجويان دختر و پسر دانشگاه علامه طباطبايي انجام شده است.
روش: اين پژوهش، از نوع همبستگي است. آزمودنيهاي پژوهش
300 دانشجوي دختر و پسر (210 دختر و 90 پسر) مقطع کارشناسي دانشگاه علامه طباطبايي در سال تحصيلي 84-85 را تشکيل مي دادند، که بر اساس روش نمونه گيري خوشه اي انتخاب شده اند و به کمک پرسشنامه هاي خودکارآمدي شرر (1982)، پرسشنامه حمايت اجتماعي (1986)، پرسشنامه اضطراب امتحان (1375)، پرسشنامه سلامت عمومي گلدبرگ (1979) مورد ارزيابي قرار گرفته اند. داده هاي پژوهش با استفاده از آزمون آماري ضريب همبستگي و t مستقل تحليل شده اند.
يافته ها: اين بررسي نشان داد که رابطه بين خودکارآمدي و سلامت روان و نيز رابطه بين حمايت اجتماعي و سلامت روان مثبت بوده و رابطه بين اضطراب امتحان و سلامت روان منفي است. همچنين دريافتيم که بين ميانگين هاي خودکارآمدي، حمايت اجتماعي و اضطراب امتحان در دو جنس، تفاوتي وجود ندارد، با اين وجود ميانگين سلامت روان دانشجويان پسر بطور معني داري پايين تر از ميانگين سلامت روان دانشجويان دختر است.
نتايج: به طور کلي نتايج پژوهش نشان دادند که خودکارآمدي و حمايت اجتماعي در ارتقا سلامت رواني موثر بوده و اضطراب امتحان سلامت رواني را کاهش مي دهد.

 
كليد واژه: خودکارآمدي، حمايت اجتماعي، اضطراب، سلامت رواني
 
 

 نسخه قابل چاپ