| روان شناسي باليني پاييز 1388; 1(3):63-76. |
| |
|
| |
| پشت مشهدي مرجان*,محمدخاني پروانه,پورشهباز عباس,خوشابي كتايون |
| |
| * دانشگاه علوم بهزيستي و توانبخشي، تهران، ايران |
| |
|
مقدمه: اين مطالعه به بررسي اثربخشي درمان ترکيبي بر علايم فزون کنشي کودکان مبتلا به اختلال فزون کنشي / نارسايي توجه که مادران آنها سبک دلبستگي ناايمن داشتند پرداخت.
روش: براي انجام مطالعه از بين مراجعه کنندگان به مرکز آموزشي درماني رفيده شش مادر که فرزند مبتلا به اختلال فزون کنشي / نارسايي توجه داشتند، سبک دلبستگي آنها ناايمن بود و نمره افسردگي آنها در پرسشنامه افسردگي بک کمتر از 21 بود انتخاب و با ترتيب تصادفي و به صورت پله اي وارد مطالعه شدند. اندازه گيري با استفاده از پرسشنامه افسردگي بک، مقياس تجارب مربوط به روابط نزديک و چک ليست علايم فزون کنشي انجام شد. هر يک از مادران 10 جلسه مداخله دلبستگي و 6 جلسه آموزش فرزندپروري دريافت کردند.
يافته ها: ميزان کاهش علايم فزون کنشي کودکان گزارش شده توسط آزمودنيها در کل مطالعه از حدود 4% تا 26% بود.
نتيجه گيري: مداخله انجام شده در کاهش علايم فزون کنشي کودکان مبتلا به اختلال فزون کنشي / نارسايي توجه در مادران دلبسته ناايمن موثر بود ولي ميزان کاهش علايم در آزمودنيهاي مختلف، متفاوت بود.
|
| |
| كليد واژه: اختلال فزون کنشي / نارسايي توجه، دلبستگي، آموزش فرزندپروري |
| |
| |
|
نسخه قابل چاپ
|