پاسخ به:مقالات روانشناسی

مقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسي و مقايسه ارزيابي ها و نگرش هاي بيماران داراي تشيخص هاي اسکيزوفرنيا، اسکيزوافکتيو و افسردگي اساسي بدون علايم روا ن پريشي نسبت به بيماري شان بود.
روش: هفتاد و هفت بيمار داراي تشخيص هاي اسکيزوفرنيا، اسکيزوافکتيو و افسردگي اساسي بدون علايم روان پريشي تحت مصاحبه تشخيصي قرار گرفته و به وسيله پرسشنامه خود – ارزيابي بيماري مورد سنجش قرار گرفتند.
يافته ها: در بين بيماران فوق، گروه بيماران مبتلا به اسکيزوفرنيا و اسکيزوافکتيو در مقايسه با بيماران داراي تشخيص افسردگي اساسي بدون علايم روان پريشي، داراي سطوح بالاتر انکار بيماري و پيامدهاي آن و انکار نياز به درمان و نيز داراي سطح پايين تر نگراني بودند.
نتيجه گيري: بيماران اسکيزوفرنيا و اسکيزوافکتيو در مقايسه با بيماران افسردگي اساسي نقايص خودآگاهي بيشتر و بينش پايين تري دارند. جمعيت افسرده بدون علايم روان پريشي از بينش نسبتا بالايي در مقايسه با دو گروه ديگر برخوردار بودند.

 نسخه قابل چاپ