روان شناسي باليني بهار 1389; 2(1 (پياپي 5)):51-58.
 
 
خداپناه مژده*,مرادي عليرضا,وثوق سيمين,خداپناه مژگان
 
* دانشگاه آزاد اسلامي واحد علوم و تحقيقات
 
 

مقدمه: پژوهش حاضر، با هدف بررسي عملكرد افراد چاق و بيماران چاق درمان شده در كاركردهاي اجرايي انجام شد.
روش: در اين مطالعه سه گروه، شامل گروه چاق (30 نفر با BMI مساوي يا بزرگتر(30kg.m2 ، گروه درمان شده (30 نفر كه از طريق رژيم غذايي وزن خود را كاهش داده اند)، 30 نفر افراد عادي (بدون داشتن سابقه چاقي و يا هر گونه مشكلات روان پزشكي)، شركت كردند. همه شركت كنندگان، زن بوده و از سطح شهر تهران انتخاب شدند. سه گروه از نظر سن و ميزان تحصيلات همتا شدند. ابزار پژوهش شامل سياهه افسردگي بك، سياهه اضطراب حالت، صفت اسپيلبرگر، آزمون دسته بندي كارت هاي ويسكانسين و تكليف استروپ بود.
يافته ها: نتايج نشان داد كه در آزمون دسته بندي كارت هاي ويسكانسين، گروه چاق و گروه درمان شده در مقايسه با گروه بهنجار، داراي عملكرد ضعيف تري بودند. در تكليف استروپ نيز، گروه چاق و درمان شده نسبت به گروه بهنجار، ضعيف تر عمل كردند
.
نتيجه گيري: نتايج اين پژوهش با يافته هاي قبلي همخواني دارد و نشان مي دهد افراد مبتلا به چاقي، از مشكلات شناختي آشكاري رنج مي برند
.

 
كليد واژه: چاقي، كاركردهاي اجرايي، افسردگي و اضطراب
 
 

 نسخه قابل چاپ