| روان شناسي باليني بهار 1389; 2(1 (پياپي 5)):9-16. |
| |
|
| |
| بشارت محمدعلي*,زرپور صديقه,بهرامي احسان هادي,رستمي رضا,ميردامادي محمدجواد |
| |
| * گروه روان شناسي دانشگاه تهران |
| |
|
مقدمه: متغيرهاي روان شناختي نقشي تعيين کننده در پديدآيي و تداوم بيماري هاي جسماني دارند. نشانگان روده تحريک پذير(IBS) ، به عنوان يکي از شايع ترين اختلال هاي معدي روده اي، چه رابطه اي با متغير هاي روان شناختي دارد؟ هدف اصلي اين پژوهش، در امتداد بررسي و شناسايي دقيق تر اين رابطه، مقايسه ويژگي هاي شخصيتي افراد مبتلا به نشانگان روده تحريک پذير و افراد غير مبتلا بود.
روش: ويژگي هاي شخصيتي مورد بررسي در اين پژوهش، به عنوان متغيرهاي روان شناختي، شامل نوروزگرايي، برون گرايي، تجربه پذيري، همسازي، وظيفه شناسي و تاب آوري بودند. به اين منظور يك گروه آزمودني بيمار به تعداد 60 نفر (26 مرد و 34 زن) و يك گروه آزمودني غير بيمار به تعداد 104 نفر (38 مرد و66 زن) در اين پژوهش شركت كردند. مقياس شخصيتي NEO-FFI و مقياس تاب آوري كانر- ديويدسون (CD-RTSC) در مورد شرکت کننده ها اجرا شد. براي تحليل داده هاي پژوهش، از شاخص ها و روش هاي آماري شامل ميانگين، انحراف استاندارد و تحليل واريانس چند متغيره استفاده شد.
يافته ها: نتايج پژوهش نشان داد كه افراد مبتلا به IBS در مقايسه با افراد غير مبتلا داراي نوروزگرايي بيشتر و برون گرايي و وظيفه شناسي كمتري هستند. در مقياس هاي تجربه پذيري و همسازي و متغير تاب آوري بين دو گروه تفاوت معنا داري مشاهده نشد.
نتيجه گيري: بر اساس يافته هاي اين پژوهش مي توان نتيجه گرفت که متغيرهاي شخصيتي مي توانند ابتلا به نشانگان روده تحريک پذير را تا حدودي پيش بيني کنند.
|
| |
| كليد واژه: نشانگان روده تحريك پذير، شخصيت، مدل پنج عاملي، تاب آوري |
| |
| |
|
نسخه قابل چاپ
|