دانش و پژوهش در روان شناسي كاربردي پاييز 1385; 8(29):117-128.
 
 
مظاهري اكرم,باغبان ايران,فاتحي زاده مريم السادات
 
 
 

هدف از اين پژوهش بررسي تاثير آموزش گروهي به شيوه هاي رفتاري و رفتاري شناختي بر عزت نفس دانشجويان خوابگاه دانشگاه اصفهان بوده است. به منظور دستيابي به اين هدف 30 نفر از دانشجويان خوابگاه از طريق نمونه گيري داوطلبانه انتخاب شدند و به صورت تصادفي در سه گروه (دو گروه آزمايش و يك گروه گواه) قرار گرفتند. گروه هاي آزمايشي به طور جداگانه به مدت 8 جلسه آموزش شناختي ـ رفتاري و رفتاري عزت نفس ديدند. ابزار اين پژوهش آزمون عزت نفس اليس پوپ است كه پايايي و روايي آن تاييد شده است.
نتايج تحليل واريانس حاكي از اثربخشي شيوه هاي مختلف آموزش و افزايش معنادار عزت نفس بود. به عبارت ديگر شيوه هاي رفتاري و رفتاري ـ شناختي با رويكرد گروهي باعث افزايش عزت نفس دانشجويان خوابگاه شد
(P<0.005). نتايج نشان داد كه آموزش شناختي ـ رفتاري موثرتر از آموزش رفتاري بوده است و اين تاثير از نظر آماري معنادار بوده است (P<0.005). همچنين تفاوت ميانگين هاي نمرات عزت نفس سه گروه رفتاري شناختي و رفتاري و گروه گواه در پيگيري پايدار بوده است (P<0.005).

 
كليد واژه: عزت نفس، رويكرد رفتاري ـ شناختي و رويكرد رفتاري
 
 

 نسخه قابل چاپ