دانش و پژوهش در روان شناسي كاربردي پاييز 1385; 8(29):31-40.
 
 
بياني علي اصغر*
 
* دانشگاه آزاد اسلامي، واحد آزادشهر
 
 

هدف از اين مطالعه بررسي پايايي و روايي مقياس افسردگي ـ شادكامي (DHS) بود. 109 نفر از دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي واحد آزادشهر به طور تصادفي به عنوان نمونه انتخاب شدند. پايايي مقياس افسردگي ـ شادكامي با استفاده از روش آلفاي كرونباخ و بازآزمايي با فاصله زماني يك ماه مورد تحليل قرار گرفت و ضرايب همبستگي آن به ترتيب 93/0 و 79/0 به دست آمد. روايي مقياس افسردگي ـ شادكامي با استفاده از روش روايي سازه و اجراي پرسشنامه شادكامي آكسفورد (OHI) و پرسشنامه افسردگي بك (BDI) برآورد شد. بين مقياس افسردگي ـ شادكامي و پرسشنامه شادكامي آكسفورد ضريب همبستگي مثبت و معنادار (811/0) و بين مقياس افسردگي ـ شادكامي و پرسشنامه افسردگي بك ضريب همبستگي منفي معنادار (727/0-) به دست آمد. سطح معناداري در اين محاسبات P<0.0001 بوده است. به طور كلي نتايج نشان داد نسخه فارسي مقياس افسردگي ـ شادكامي از پايايي و روايي مناسب برخوردار است.
 
كليد واژه: پايايي، روايي، مقياس افسردگي ـ شادكامي، پرسشنامه شادكامي آكسفورد، پرسشنامه افسردگي بك
 
 

 نسخه قابل چاپ