دانش و پژوهش در روان شناسي كاربردي پاييز 1386; 9(33):117-130.
 
 
آقايي اصغر,رييسي دهكردي راضيه,آتش پور سيدحميد
 
 
 

هدف اين پژوهش بررسي رابطه خوش بيني و بدبيني با سلامت روان و ابعاد آن (نشانه هاي بدني، اضطراب، اختلال در عملكرد اجتماعي، افسردگي) و مقايسه رابطه خوش بيني و بدبيني با سلامت روان در زنان و مردان بزرگسال شهر اصفهان، در سال 1385 است. براي دستيابي به اهداف پژوهش، نمونه اي 100 نفري با روش نمونه گيري خوشه اي چندمرحله اي از جامعه آماري انتخاب و پرسشنامه هاي خوش بيني ـ بدبيني (محقق ساخته) و سلامت عمومي  در مورد آنها اجرا شد. نتايج ضريب همبستگي پيرسون نشان داد كه بين خوش بيني با سلامت روان و ابعاد آن رابطه معنادار وجود دارد ( (p<0.001همچنين بين بدبيني با سلامت روان و ابعاد آن (نشانه هاي بدني، اضطراب، اختلال در عملكرد اجتماعي) ( (p<0.001و بدبيني با افسردگي (p<0.05) رابطه معنادار وجود دارد. اما براساس نتايج Z فيشر بين رابطه خوش بيني و بدبيني با سلامت روان در زنان و مردان بزرگسال تفاوتي وجود ندارد.
 
كليد واژه: خوش بيني، سلامت روان، نشانه هاي بدني، اضطراب، افسردگي، اختلال در عملكرد اجتماعي و افراد بزرگسال
 
 

 نسخه قابل چاپ