|
مقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه بين عملکرد خانواده، معنويت و تعهد سازماني است.
روش: جامعه آماري شامل کليه کارکنان و مديران دانشگاه آزاد اسلامي شبستر است که 120 نفر به شيوه نمونه گيري طبقه اي انتخاب شدند. روش پژوهش توصيفي- همبستگي است و از پرسشنامه هاي سنجش عملکرد خانواده اپستين، ام، بالدوين و بيشاب، مولفه هاي فرافردي و پرسشنامه تعهد سازماني استفاده شد. داده ها با شاخصهاي آماري تحليل رگرسيون و ضريب همبستگي پيرسون تحليل شدند.
يافته ها: نتايج نشان داد که معنويت به تنهايي با تعهد سازماني رابطه معناداري دارد. از سوي ديگر بين خرده مقياسهاي ارتباط، پاسخ عاطفي و کنترل رفتار در خانواده و تعهد سازماني رابطه معناداري مشاهده گرديد (95 درصد اطمينان) و فقط بين تعامل عملکرد خانواده با مولفه فرافردي همه در خدايي و تعهد سازماني رابطه معناداري بدست آمد.
نتيجه گيري: عملکرد خانواده به تنهايي پيش بيني کننده معنادار براي تعهد سازماني نيست اما تعامل بين معنويت و عملکرد خانواده و خرده مقياس هاي آن، با تعهد سازماني بويژه تعهد سازماني عاطفي رابطه معناداري دارد.
|