پاسخ به:اخبار سینما و تاتر 91/01/20

«سید مرتضی آوینی» چون ستاره‌ای درخشان در آسمان هنر و معنویت ایران اسلامی تجلی، نور‌افشانی کرد و با حضور و عروج خود به حکم عشق، ایمان و ایثار خطی از نور از ملک تا ملکوت کشید.

سید شهیدان اهل قلم از همان لحظات نخستین پیوستن عاشقانه‌اش به دریای معرفت یک پارچه نور شد، هر آنچه می‌دید و می‌نمود هم این‌گونه بود.

 این مسافر شهر عشق چون از منزل کشف، شهود و جذبه الهی به حق رسیده بود، از همین منظر هم به انسان تکمیل و تکامل می‌نگریست و در تعریف و تبیین هنر نیز با نور می‌نوشت، می‌ساخت و رهنمون می‌کرد. 

شهید «سید مرتضی آوینی» در بهبوحه هجمه‌های رنگارنگ نگاه‌ها، شیطنت‌ها، ایسم‌ها و هنر فروشی هنرمند نماها به همراه یارانی از جنس بلور پرچم نگاه الهی و انسانی را در عرصه‌های قلم، هنر و سینما برافراشت. 

او به یاری آن‌ها که سینما، هنر و ادبیات را زینت من و تن می‌دانستند، از بطن انقلاب متولد شده و مدافع ارزش‌ها بودند؛ آمد، گفت و نوشت: که چگونه با دید و چه انتظاری از علم، ادب و هنر باید داشت و چه چیزی را باید به پای تکامل هنر الهی و انسانی قربانی کرد.

سید همه این‌ها را با زندگی و شهادتش آموخت، شهید «مرتضی آوینی» به ریشه‌ها نظر داشت و معتقد بود که باید طرحی نو در انداخت و از نگاه تجملی، پوچ و انحرافی به نگرش ایمان و اخلاقی کوچ کرد و به همه چیز از نو دگرگون نگریست. 

ماحصل نگاه، تلاش‌های مشتاقانه و سخت‌کوشانه او ارائه نظریه‌های برخاسته از تفکرات الهی، ایمانی و منطبق با نیازها و آمال انسانی در بستری از زیباشناسی شهودی و فلسفی وجودی انسان بود.

سید نوع و سمت نگاه را به اصول، افق معطوف و اثبات کرد که با شستن چشم‌ها جوری دیگر هم می‌توان دید؛ نظریه‌های هنری، سینمایی، فلسفی و اسلامی او از یک سو و آنچه از جبهه‌ها و عرصه‌های اجتماعی به تصویر کشید، گواه صادق این ادعا است. ‌او نه تنها به ارائه دیدگاه‌ها و نظریاتش بسنده نکرد بلکه با حضور آیت‌های نور و شیدایی یعنی کربلاهای 8 سال دفاع مقدس و خواندن نماز عشق در عاشوراهای جبهه‌ها، دوربینش را به ثبت عاشقانه ضیافت عاشقان و بلاجویان دفاع مقدس برد و از ماندگاری و جاودانگی؛ لحظه‌ها، ایثارها و شهادت‌ها برای آیندگان حماسه‌ها به یادگار گذاشت.

سید شهیدان اهل قلم هر جا که حضور داشت؛ محفل‌ها، مساجد، حوزه‌ها، جبهه‌ها، سینماها و سمینارها؛ فانوس اخلاق، ادب و هدایت به همراه داشت. او با باورها و عقاید ایمانی‌اش زندگی می‌کرد و راوی ایثارگری‌ها، عروج‌ها و فتح‌ها بود. 

دیدگاه‌های این بزرگوار و جایگاه راستین او در عرصه‌های قلم و هنر به رقم تلاش‌ها، یاوری‌های دوستان، همراهانش هنوز و همچنان شکفته مانده است و باید کلمه به کلمه و سطر به سطر نوشته‌ها و فصل به فصل فیلم‌هایش را مکرر دید و آموخت و آموزش داد.  علاوه بر این خصلت‌ها و رسالت‌ها از شاهکارهای بزرگ سید مرتضی، زندگی‌اش بود، انسانی که نور را بازیافت و با آن همراه شد و سرانجام راوی فتح قله عشق اما این بار به دست خود شد و لباس شهدات به تن کرد و جاودانه گشت. 

راویان نور، فتح و عشق هنوز هم راوی داستان زندگی سیدی هستند که از فتح گفت و از فتح نوشت، فتح را نشان داد و عاقبت خودش هم فاتح عشق شد. یاد و راهش همواره جاودانه باد.

------------------------------

نویسنده: جبار آذین

منتقد و مدرس سینما

-----------------------------

انتهای پیام/ی