مقالات و بررسيها تابستان 1382; 36(دفتر 73 (3)):107-127.
 
 
حاجي علي فريبا*
 
* دانشكده الهيات و معارف اسلامي
 
 

شيوه شناسي يكي از مباحث مهم و از مبادي علوم متداول در عصر ما است. اين نكته كه روشهاي تحقيق در هر علم بر چه پايه و اساسي استوار است، از عوامل موثرآن علم مي باشد. به كار بستن طريقه دقيق تري در استنباطات فقهي به عنوان يك علم و استفاده از متخصصين متجزي در هر بخش از ابواب فقهي، اجتهاد را با تحولي عظيم روبرو مي سازد. بحث تخصص در اجتهاد در تاريخ فقه، سابقه داشته و با عنوان تجزي در اجتهاد از سوي بزرگان فقها مطرح گرديده و مورد قبول اكثر علماي اماميه و اهل تسنن قرار گرفته است. توجه به اين مساله در حال حاضر از ضروريات فقه محسوب مي شود، همانگونه كه مساله تقسيم در ساير علوم مطرح شده و علوم همواره به سوي جزيي تر شدن پيش مي روند. تقسيم در علوم هم معلول تكامل علم است و هم علت آن و اين طريقه در فقه، هيچ منافاتي با فقه اصيل ندارد.

 
كليد واژه: 
 
 

 نسخه قابل چاپ