مقالات و بررسيها بهار و تابستان 1384; 38(دفتر77 (1)):47-66.
 
 
دياري بيدگلي محمدتقي*
 
* گروه علوم قرآن و حديث دانشگاه قم
 
 

پديده غلو و غالي گري از جمله پديده هايي است که از ديرباز به عنوان آسيبي جدي و ويرانگر، پيکره و جوهر آيين الاهي را تهديد به نابودي و يا انحراف مي کرده است. از اين رو، رجال شناسان همواره در جهت شناسايي راويان اقوال ائمه اطهار (ع) و آشکار ساختن کج انديشي ها و کژروي هاي اعتقادي و موجبات ضعف آنان به ويژه غاليان و متهمان به غلو کوشيده اند. در اين نوشتار، تلاش شده است تا ضمن تبيين ديدگاه احمد بن علي نجاشي (م 450 ق)، رجال شناس مشهور شيعه در باره جريان غلو و غالي گري، متهمان به غلو در رجال نجاشي، شناسايي و ملاک ها و نيز ميزان اثرپذيري وي از انديشه هاي مشايخ رجالي در تضعيف و يا توثيق اين دسته از راويان مورد بررسي و ارزيابي قرار گيرد.

 
كليد واژه: 
 
 

 نسخه قابل چاپ