مقالات و بررسيها بهار 1386; 40(دفتر 83):113-132.
 
 
نجارزادگان فتح اله*
 
* دانشگاه تهران
 
 

نزاع ديرينه فرق اسلامي در مساله رويت حق تعالي برايند مباني تفسيري و كلامي آنها است. اهميت بررسي اين موضوع نيز، در كشف و ارزيابي اين مباني است. شيعه و معتزله از امتناع رويت سخن مي گويند و بر مبناي ادله عقلي، ظواهر آيات را تاويل مي كنند. اشاعره با باور بر امكان رويت حق تعالي در دنيا و وقوع قطعي آن در عالم آخرت، آن را محصول ظواهر آيات، نصوص متواتر و عقيده سلف مي انگارند. در اين نزاع، قلمرو مدرك عقل و ميزان حجيت آن در تاويل و تفسير نقل (آيات و روايات) در ميان فرق، رخ مي نمايد. صحت و سقم ادعاي اثرپذيري شيعه از معتزله در مباني و ادله رويت و نيز ادعاي اجماع سلف بر رويت، محك خواهد خورد و بالاخره ميزان كارآمدي نقد هر كدام از دو طرف نزاع، نسبت به ادله طرف مقابل آشكار خواهد شد.

 
كليد واژه: 
 
 

 نسخه قابل چاپ