معرفت فلسفي پاييز 1388; 7(1 (پياپي 25)):131-152.
 
 
موسوي هادي*,علي پور مهدي
 
* دانشكده تربيت مدرس دانشگاه قم
 
 

نظريه جسمانيه الحدوث و روحانيه البقا بودن نفس،‌ جزء نظريات بديع صدرالمتالهين درباره ماهيت نفس است. اين نظريه درصدد است اثبات كند كه نفس در ابتداي پيدايش، موجودي جسماني است، اما در طول زندگي، به واسطه حركت جوهري، كمال مي يابد و به موجودي روحاني تبديل مي شود. بسياري از شارحان اين نظريه به بررسي ابعاد گوناگون آن پرداخته اند. با وجود اين، به نظر مي رسد از تعيين دقيق معناي واژه «جسماني» غفلت شده است، واژه اي كه نقش محوري را در نظريه ملاصدرا ايفا مي كند.
دو تعريف عمده در مورد حقيقت معناي جسماني به دست داده شده است: يكي «موجودي از سنخ جسم و يا همان جسم» و ديگري «موجودي شديد التعلق به جسم». مقاله حاضر به دنبال آن است كه نشان دهد: مراد ملاصدرا از «جسماني» معناي نخست آن واژه مي باشد، يعني نفس، در ابتداي حدوث، جسم است. شواهد و قراين موجود در آثار او همين مدعا را تاييدو تثبيت مي كنند.

 
كليد واژه: حدوث نفس، حدوث جسماني، روحانيه البقا جسماني، ملاصدرا
 
 

 نسخه قابل چاپ