معرفت فلسفي پاييز 1388; 7(1 (پياپي 25)):81-129.
 
 
سربخشي محمد*,فنايي اشكوري محمد
 
* موسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني (ره)
 
 

وحدت وجود را مي توان مهم ترين گزاره اكثر مكاتب عرفاني دانست. البته مكاتب گوناگون عرفاني، در نوع جهان بيني و دستورالعمل هاي مربوط به سير و سلوك، تفاوت هايي با يكديگر دارند، اما ظاهرا در اين آموزه، اغلب با هم اختلاف اساسي ندارند. اما، توجيه منطقي و عقلاني اين امر با مشكلات بزرگي روبه روست و كمتر مكتب فكري اي توانسته است از عهده تبيين آن برآيد، بلكه گاهي برخي با صراحت گفته اند: اساسا اين امر توجيه عقلاني ندارد و امري غيرعقلاني است. در اين مقاله، نخست به بررسي مكاتب مختلف عرفاني پرداخته، و تشابه آنها را در موضوع «وحدت وجود» و چند آموزه مهم و مرتبط با آن بررسي كرده ايم و سپس، كوشش ملاصدرا و استيس را در توجيه وحدت وجود به بحث گذاشته ايم.

 
كليد واژه: تجربه عرفاني، وحدت وجود، عرفان اسلامي، تائوئيسم، عرفان هندي، عرفان مسيحي، تجلي، شناخت حق، وحدت كشف، وحدت حقيقت، وجود رابط
 
 

 نسخه قابل چاپ