معرفت فلسفي بهار 1389; 7(3 (پياپي 27)):105-132.
 
 
بانكي پورفرد اميرحسين*
 
* دانشگاه اصفهان
 
 

مقاله حاضر با پرداختن به مراحل شكل گيري افكار لايب نيتس در مورد امتداد و مكان، و ارتباط آن دو با هم، نشان مي دهد كه لايب نيتس چگونه با نفي جوهريت امتداد، نيرو را اصل اشيا و امتداد مي داند. ضمن آنكه بر اين اساس، او از ثنويت دكارتي و كانتي خارج مي شود و اصل اشيا را روحاني مي داند. لايب نيتس امتداد، ماده، و مكان را سطح پديداري، و واقعيتي اشتقاقي مي انگارد؛ در نتيجه، از اينكه جهان را از هر دو سو ـ درون و برون ـ نامتناهي بداند ابايي ندارد، بنابراين اتم و خلا را منكر مي شود و اصل اشيا را نقاطي متافيزيكي مي شمارد كه «مناد» نام دارند، داراي حيات و ادراك اند، و به اطراف احاطه بروني دارند. وي بدين ترتيب، اتصال را توضيح مي دهد.
 
كليد واژه: امتداد، اتصال، مكان، نيرو، نامتناهي، لايب نيتس، مناد، اتم، خلا، ماده
 
 

 نسخه قابل چاپ