معرفت فلسفي پاييز 1387; 6(1 (پياپي 21)):73-98.
 
 
شريفي احمدحسين,يوسفي محمدتقي
 
 
 

فيلسوفان مسلمان تا پيش از ملاصدرا، اغلب حرکت جوهري را انکار و آن را نقد مي کردند. سرانجام، ملاصدرا در حکمت متعاليه خود به تجزيه و تحليل دقيق حرکت جوهري پرداخت؛ به گونه اي که اعتقاد به اين حرکت نقشي اساسي در فلسفه وي ايفا کرد. نگاه ملاصدرا به اين بحث منحصر به فرد است؛ وي با به کارگيري برخي از لوازم حرکت، به اثبات حرکت جوهري مي پردازد.
در آغاز مقاله حاضر، نويسنده با تبيين برخي از لوازم حرکت (مانند مسافت) و تحليل فرد سيال مقوله جوهر، تلاش مي کند تصوير دقيقي از حرکت جوهري را ارايه کند. وي در ادامه، با تحليل وجوه نياز حرکت به موضوع، بي نيازي حرکت از موضوع را اثبات مي کند، و در پايان، با نيم نگاهي که به دلايل حرکت جوهري مي اندازد، اين دلايل را در دسته بندي تازه تري قرار مي دهد.

 
كليد واژه: تغيير جوهري، حرکت جوهري، حرکت عرضي، مسافت حرکت، مقوله، زمان، موضوع
 
 

 نسخه قابل چاپ