معرفت فلسفي بهار 1390; 8(3 (پياپي 31)):37-69.
 
 
پورحسن قاسم,قائدشرف مهدي*
 
* دانشگاه علامه طباطبايي
 
 

مفهوم «وجود»، و کيفيت انتزاع آن، يکي از مباني مهم در اثبات مبحث «تشکيک در وجود» در حکمت متعاليه است. از آنجا که «وجود» معقول ثاني فلسفي است، نحوه عروض و اتصاف معقول هاي ثانيه فلسفي در اين موضوع اهميت مي يابد. پرسش اصلي مقاله حاضر آن است که: مفهوم «وجود»، که يکي از معقولات ثانيه فلسفي به شمار مي رود، از چه نحوه عروض و اتصافي برخوردار است؟ اساسا، عروض و اتصاف به چه معناست؟ اگر عروض اين دسته از مفاهيم در ذهن باشد، چه نتايجي بر آن مترتب است و اگر عروض آنها در خارج باشد، چه تاثيري بر مبحث «تشکيک در وجود» خواهد داشت؟ در آثار آيت اله مصباح و آيت اله جوادي آملي، بر اساس پاسخي که به نحوه عروض مفهوم «وجود» داده مي شود، طرح مبحث تشکيک نيز تعين مي يابد.
از جمله يافته هاي تحقيق حاضر اثبات نحوه عروض معقولات ثانيه فلسفي در خارج از طريق قاعده ثبوت ثابت، بسنده بودن دليل مبتني بر مفهوم «وجود» براي اثبات تشکيک، و پايان يافتن برخي مناقشات در اين زمينه است
.

 
كليد واژه: معقولات ثانيه فلسفي، مفهوم، وجود، تشکيک، اتصاف، عروض، نوصدراييان، قاعده فرعيه، قاعده ثبوت ثابت
 
 

 نسخه قابل چاپ