مطالعات عرفاني بهار و تابستان 1388; -(9):133-154.
 
 
ميرباقري فرد سيدعلي اصغر,نجفي زهره
 
 
 

در سير تطور عرفان اسلامي، قرن هفتم، به سبب تلاقي مشرب هاي مختلف اهميت ويژه اي دارد. يکي از چهره هاي برجسته اين دوره سعدالدين حمويه (م: 649 ه. ق) است که علي رغم جايگاه مهمش در عرفان اسلامي، اطلاعات زيادي درباره وي در دست نيست و هر منبعي که ما را در شناخت بيشتر او و پيرامونيان او ياري دهد، بي ترديد از اهميتي خاص برخوردار است.
مراد المريدين، نوشته نوشناخته خواجه غياث الدين هبه اله ابن يوسف ابن ابراهيم، از نوادگان سعدالدين حمويه، زنده در اوايل قرن هشتم، در شرح احوال و زندگي شيخ حاوي اطلاعات دست اول و قابل اطميناني در باب آرا و انديشه هاي اوست که ضمنا مناسبات اجتماعي و خانوادگي، مشايخ و مريدان وي را هم معرفي مي کند. به علاوه درباره بعضي از بزرگان عالم عرفان از جمله نجم الدين کبري و ابن عربي، علما و دانشمندان، چهره هاي تاريخي، شاعران و عده اي از صوفيان گمنام هم در آن مطالب مفيدي مي توان يافت. اين کتاب به زبان عربي است و تنها نسخه شناخته شده آن در قرن نهم کتابت شده است. اين مقاله بعضي از ارزش هاي مراد المريدين را معرفي مي کند.
 
كليد واژه: عرفان اسلامي، مراد المريدين، سعدالدين حمويه، صوفيه قرن هفتم
 
 

 نسخه قابل چاپ