مطالعات عرفاني پاييز و زمستان 1388; -(10):225-258.
 
 
شفيعيون سعيد*
 
* دانشگاه اصفهان
 
 

در بررسي تاريخ تحليلي تصوف و مباني نظري آن، جستار در احوال صوفي - زاهدان سده هاي نخستين هجري، امري بايسته و ناگزير است. يکي از اين بزرگان، احمد ابن حرب اصفهاني نيشابوري است که ضمن ويژگي هاي ممتاز و فردي فکري اش، به واسطه آنکه استاد محمد کرام، رييس فرقه کراميه بوده و افکار و اقوالش در اين طريقه تاثير به سزايي داشته، از اهميت خاصي در مطالعات تاريخي و نظري تصوف برخوردار است. با اين همه، متاسفانه در باب او تا به امروز، پژوهش درخور و مستقلي صورت نگرفته است. تحقيق حاضر که درباره احوال و افکار احمد حرب است، در کار تحقيقات کراميه پژوهي بسيار فايده مند تواند بود، و به برخي از سوالات و ابهامات از جمله ارتباط احمد با محمد کرام و عقايد کراميه و علل طرد و رد او توسط برخي علماي حديث، پاسخ مي تواند داد.
 
كليد واژه: احمد حرب، کرميه، زهد، تصوف
 
 

 نسخه قابل چاپ