پاسخ به:جزوات و مقالات فلسفی

يکي از جان مايه هاي اصلي کتاب شريف مثنوي، اشتمال آن بر جواهر گرانقدري از قرآن و حديث، و شرح و تاويل موارد بسياري از آن است، تا جايي که به تعبير برخي از اهل نظر، مثنوي را مي توان تفسيري منظوم و عرفاني از قرآن، (و حديث) به شمار آورد.
در اين گفتار، به کشف و بررسي عوامل، دلايل و انگيزه هايي پرداخته شده که جلال الدين محمد مولوي را به تاويل و تفسير معنوي متون مقدس، رهنمون مي شده است. نويسنده عوامل و انگيزه هاي خواسته يا ناخواسته در اين کار را به سه دسته تقسيم کرده است: يک دسته عوامل و انگيزه هاي گوينده محور که به صاحب اثر و انگيزه هاي دروني و شخصي او بر مي گردد؛ دسته ديگر، دلايل يا انگيزه هاي مخاطب محور که به مخاطبان و خوانندگان آثارش راجع مي شود؛ و دسته سوم، عوامل يا انگيزه هاي متن محور که به متون شرح و تاويل شده و ويژگي هاي آن متون برگشت مي کند. نويسنده همچنين کوشيده است دسته بندي خود را با نظريات جديد درک و دريافت متن (نظريت هرمنوتيکي) تطبيق نمايد، و با شواهد و مدارک مناسب، مستند و مويد سازد.

 نسخه قابل چاپ