متن پژوهي ادبي (زبان و ادب پارسي) زمستان 1388; 13(42):133-164.
 
 
دهقاني حسام*
 
* دانشگاه علامه طباطبايي، تهران
 
 

 

 

در اين جستار، ضمن معرفي روش تاويل پديدارشناسي هرمنوتيکي آثار هنري، برتري هاي آن به روش هاي موجود و غالبي چون ساختگرايي و پديدارشناسي نشان داده مي شود. در اين راستا، شعر «ديوار» احمد شاملو مورد بررسي قرار گرفته و تحليل شده است. اين تحليل در ساحت هاي پديدارشناختي، اسطوره اي، زمانمندي، تاريخمندي، و نهايتا بيناذهني انجام مي پذيرد و در هر بار معناداري اجزا در پرتو معناي كل و معناي كلي در پرتو اجزا، وجهي از معناي شعر را در اينهماني شعر مي نماياند. نشان داده خواهدشد که دال و مدلول چه بازي هاي متنوعي مي توانند داشته باشند و نماد در اين رويکرد وراي يک رابطه يك به يک بين دال و مدلول است.
 
كليد واژه: پديدارشناسي هرمنوتيکي، شعر، شاملو
 
 

 نسخه قابل چاپ