متن پژوهي ادبي (زبان و ادب پارسي) زمستان 1388; 13(42):65-85.
 
 
تميم داري احمد*
 
* دانشگاه علامه طباطبايي، تهران
 
 

 

 

ويليام جونز يکي از کساني بود که در کمپاني هند شرقي به تحقيق و ترجمه آثار ادب پارسي پرداخت و از بررسي متن و واژگان شاهنامه به شباهت زبان هاي هند و اروپايي پي برد. جيمز اتکينسون از کالج فورت ويليام در کلکته در سال 1814 م. ترجمه خود را از داستان رستم و سهراب منتشر ساخت.
ماتيو آرنولد (1822-1888 م.) منظومه پرآوازه خود را به داستان رستم و سهراب اختصاص داد. آرنولد به دو مقوله اقتباس از شاهنامه و تعزيه ايراني بسيار اهميت مي داد.
جميز راسل لوول (1819-1891 م.) با ستايش از شاهنامه از اينکه همگان به اين گونه آثار توجه ندارند، اظهار تاسف مي نمود. جونز، آرنولد، ژول مول، اتکينسون، فون شاک و ديگران همه به ترجمه آثار ادب پارسي و اقتباس از آن ها به ويژه شاهنامه پرداختند. کساني همچون الکساندر راجرز نقش فرهنگي خود را از لحاظ تقويت ادبيات غرب از طريق ادب پارسي ايفا مي کردند.
 
كليد واژه: فردوسي، ادبيات حماسي، رستم و سهراب، ويليام جونز، اتکينسون
 
 

 نسخه قابل چاپ